Grotbar

We hadden het gisterenavond wat laat gemaakt. Toch waren we ruim vóór de wekker wakker. Ondanks de koelere kamer was het een korte nacht. De uitgeschakelde airco in combinatie met een vrij dik dekbed zorgde voor voldoende / teveel warmte.

Het ontbijtbuffet was zeer uitgebreid. Op de televisie werd de live uitzending van de ochtend gamedrive van Wildearth getoond. Eén van onze gidsen van Nkorho in 2012, Cedric, was te zien, en had een luipaard gespot.

We hebben blijkbaar wat langer ontbeten, of we waren er later dan ik dacht. We zouden om 9 uur de huurauto ophalen, maar dat is iets later geworden. Er stond daar vervolgens ook een rij, dus het duurde langer dan ik had verwacht.

Vervolgens geprobeerd de navigatie in te stellen. Deze stond echter op een onbegrijpelijke taal. De eerste medewerker die we om hulp vroegen wist echter ook niet hoe de taal te wijzigen. Met behulp van een collega was het uiteindelijk gelukt. De tekst was op Nederlands gezet, maar om onduidelijke reden kwamen de gesproken aanwijzingen van een Duitse mevrouw, Olga genoemd door Joska. De aanwijzingen klonken meer als bevelen.

Op de navigatie konden we ook de exacte bestemming niet vinden, dus een licht frustrerende start van de road trip. Met behulp van de digitale kaart op de iPhone konden we de juiste richting bepalen, en op weg.

Route naar The Cavern

We reden eigenlijk direct een grote weg of snelweg op. Geen stoplichten en kruispunten, dus minder gevaarlijk dan verwacht. Behalve het verkeer dan. Groot verschil in snelheid, geen richting aangeven. Iedereen deed maar wat leek het.

Het eerste deel van het traject volgde de weg al een heuvelachtig landschap. Het overgrote deel van de grond was van boerderijen zo te zien. Veel koeien die gedroogd voedsel stonden te kauwen. Enkele struisvogels gespot, maar we twijfelden of ze echt wild waren. Waarschijnlijk niet.

Een pitsstop gemaakt bij een tankstation, en voor de zekerheid de tank ook maar vol laten gooien, ondanks dat we nog vele kilometers konden maken met de beschikbare brandstof. Er zat een kleine supermarkt bij het station, dus wat lunch en snacks ingeslagen.

Vervolgens kwamen er meer rotsen en bergen in zicht. De route liep langs Oliviershoek Pass, een prachtige route met super uitzicht. Bij de dam even gestopt bij een ‘vista’, prachtige plek! Toch maar even een kleine zebra gekocht van een local artist.

De route was uitdagender geworden. Het hoogteverschil was groter, de bochten scherp. Via “Little Switzerland” en de ”Tower of Pizza” kwamen we op een heel smalle weg met slaggaten. Onze accommodatie vonden we rond kwart voor drie aan het einde van deze ‘weg’. Iets later dan gepland, maar ruim op tijd voor de thee.

Uitzicht op de bergen vanuit The Cavern

We kregen een rondleiding. Mooie accommodatie, maar wat vooral opviel waren de cavern bar en de daarachter gelegen wijnkelder.

Cavern bar

Lekker cake en koekjes gegeten bij de thee om vier uur, daarna over op de borrel met popcorn. Vervolgens even omgekleed naar “casual elegance” voor het diner. Het was een drie gangen diner geserveerd op een vierkante tafel met wit kleedje. Het eten was lekker. De side dishes moest je van een buffet halen, evenals de koffie na.

Nog even een afzakkertje in de cavern bar. Maar daar werd rugby gekeken, zaten we vervolgens alleen en waren drie barmensen onder elkaar onverstaanbaar aan het ginnegappen. Joska heeft wel de wijnkelder wat beter geïnspecteerd voor een mogelijk toekomstige aanschaf van een fles of twee.

Nog even relaxen op ons balkon op nummer 18 (niet 15). Er is één krekel die dienst heeft, en helaas horen we verder alleen een koeling. Er werd nog gezongen door het personeel. Eerst voor de verjaardag van een gast, later voor ons onbekende reden (er stond een koor aangekondigd zagen we later).

Al met al een goede echte start van de vakantie!