Hike to the limit

We waren weer redelijk vroeg uit de veren. Ontbijt was prima, scrambled eggs, toast en koffie met hete melk.

Om 9:15 uur verzameld op het grasveld voor de receptie voor de ochtendwandeling. Gids Praise God ging ons voor naar Echo Cave. Hond Lucy, Cavern resident, ging ook mee wandelen. De eerste twee uur bergop waren intensief. De zon scheen flink en de temperatuur liep al aardig op. Maar het uitzicht was echt super! Onderweg tips gekregen voor de rest van onze vakantie van locals, en van een Nederlands stel. Zij hadden eenzelfde reis gedaan, echter in omgekeerde volgorde.

Indrukwekkende rotswand van Echo Cave

Bij Echo Cave gestopt voor thee, koffie en koekjes. Er was een echo te horen, maar niet heel spectaculair. De gebogen rotswand was zeer indrukwekkend. Oppassen met koekjes, want Lucy greep ze uit je handen als ze de kans kreeg.

Naar beneden is makkelijker dachten we. Maar we hadden het mis. Grote stappen verticaal, gladde rotsen en losliggend grind zorgden voor uitdaging en vertraging. Wederom mooi uitzicht, maar we hebben wel veel naar onze voeten moeten kijken. Desondanks wel elanden en bavianen gespot! 

Uiteindelijk pas om 13:15 uur terug. Vier uur over de hike gedaan in plaats van drie. Direct doorgegaan naar de lunch. De wandeling was voor mij iets teveel echter, en eten was geen goede cooldown.

Even tot rust komen op de kamer dus. Daarna relaxen bij het zwembad. Eén van de locals gaf aan dat de Springboks zouden spelen voor de wereldbeker, en we moesten even langskomen in de bar als we niks te doen hadden. Op de bergen voor ons nog elanden gespot.

Vóór het eten nog even om de hoek gekeken in de cavern bar, naar de supporters van de Springboks. Er was aardig wat belangstelling, en ze zaten goed in de wedstrijd. De eindstand niet meegekregen, wel de sfeer van de wedstrijd via gejuich tijdens het diner. We hebben er een rustig avondje van gemaakt.

Oh ja, we konden dus niet echt naar het amphitheater, dat was helaas te ver weg.