Valley of a thousand hills

Terug de slingerweg op, richting de N3. Langs de N3 was een enorm lange rij vrachtwagens, langzaam rijdend of stilstaand op de linker baan. Mogelijk omdat de snelweg hier vrij steil en vrij lang naar beneden liep? De rij leek kilometers lang. Wij konden er gelukkig langs.

Besloten om niet via Durban te rijden maar de R614 te nemen, die door de Vally of a Thousand Hills loopt. De toeristische route zeg maar. Er waren minder grote tankstations op deze route. De kleinere stations die er waren zagen er niet aantrekkelijk uit voor een pitstop. Het duurde even voordat we die eerste pitsstop konden maken.

Geluncht op een zitje buiten bij een tankstation. Mooie kleine gele vogels lunchten samen met ons, zei het vanuit een vogelvoederhuisje. Mijn club sandwich was dubbel gemaakt, een beetje veel van het goede.

Opvallend langs de route waren de grote percelen met aangeplant bos. Lange vrij dunne rechte stammen, netjes in rijtjes, kilometers lang langs de weg te zien.

Op het laatste stuk van der route reed men veelal op de vluchtstrook. Mogelijk om sneller verkeer te laten passeren, maar misschien ook om uit de buurt te blijven van het tegemoetkomende, inhalende verkeer. Eén tegenligger ging inhalen terwijl wij hem tegemoet reden op onze reguliere rijstrook. Door flink met zijn lichten te knipperen dwong hij ons om voor hem uit de weg te gaan. Dat was een manoeuvre die we nog niet eerder hadden gezien, ondanks onze indruk dat men hier maar wat doet in het verkeer.

Begin van de middag aangekomen bij onze B&B in St. Lucia. We werden verwelkomd door Joyce, in het Nederlands. We werden uitgenodigd voor koffie. We hebben uitgebreid overlegd over onze plannen voor de komende dagen. We gaan het wildpark en de wetlands bezoeken, en uiteraard op de reeds geplande boottocht naar de walvissen. De sundowner boottocht paste niet in de planning, en hebben we geschrapt.

Joyce legde verder nog uit hoe ze hier met load shedding omgingen. Met zonnepannelen worden accu’s geladen. Als er geen stroom van buitenaf is worden op deze manier de essentiële apparaten van stroom voorzien. Zo bleven de watervoorziening, de koeling en de wifi werkend gehouden tijdens afwezigheid van stroom vanaf buiten.

Leave nothing behind but your footsteps

Besloten om even een blik te gaan werpen op de Indische Oceean. Joyce had aangegeven dat we er lopend naartoe konden, als we even de benen wilden strekken. We realiseerden ons echter dat we in een onomheind wildpark liepen, en dus best een wild dier tegen zouden kunnen komen. Ondanks dat er geen leeuwen in het gebied waren, best spannend nog. Je zou een olifant of nijlpaard tegen kunnen komen! Het was een mooi, natuurlijk zandstrand, met een ogenschijnlijk lichtgroen gekleurde zee, in ieder geval dicht langs het strand. Een roofvogel gespot die een snackje had gevangen.

Even naar de supermarkt voor een flesje wijn en wat biertjes voor na het avondeten. De drank werd echter in een aparte drankwinkel verkocht. En de keuze was reuze! Net als de koelkasten, waarin een medewerker compleet verdween om achterin wat te pakken. Op de weg terug een familie wrattenzwijn gespot die het gras in de berm kort hield.

Gegeten bij de Ski Boat Club, het enige restaurant met uitzicht op zee. Daar bleek nog wel Croc Island voor te zitten. Geen krokodil gezien, en het uitzicht was niet helemaal wat we ons ervan hadden voorgesteld. De pizza was handgemaakt en gebakken in eigen oven, en erg lekker.

Door het donker teruggereden, iets dat je normaliter niet moet doen maar hier zou moeten kunnen. De nijlpaarden lopen dagelijks over de hoofdstraat hier, maar deze avond hebben we ze niet gezien.

Zonder problemen teruggekomen bij ons verblijf. Daar nog wel een melding gekregen van oma muis dat we de kamersleutel niet hadden ingeleverd. We waren blijkbaar inderdaad vergeten de sleutel in te leveren bij uitchecken vanmorgen. Niet dat men erom had gevraagd. Morgenmiddag even terugsturen.